Aflevering 1 - Hoe Kees een tafelpoot afzaagt zodat "De kroniek van de mensheid" eronder past.
__________________________________________________________________________________________________________

' Wat een mooi boek Kitty !! ' riep Kees enthousiast terwijl hij de rug van "De kroniek van de mensheid" keurend bekeek. Zijn vingers gleden over de goedkoop aanvoelende papierkaft. ' Ik had toch gezegd dat ik geen kado wilde ? ' ' Het is geen kado, het is een boek, als ik een kado had willen geven had ik wel wat anders uitgezocht. ' sneerde Kitty terwijl ze de kamer uitliep richting de keuken. Kees negeerde de opmerking en begon in het boek te bladeren, een uitputtende opsomming van de grootse verrichtingen der mensheid. Als het aan hem lag was dit boek een stuk dunner geworden. Had het mooi onder de tafelpoot gepast. Hij schatte de dikte van het boek, toch wel zo'n 13 centimeter, en daarna de ruimte onder de tafelpoot, krap 2 centimeter. Kitty kwam de kamer weer binnen en begon de tafel te dekken; twee borden, twee vorken, twee messen, twee lepels, een opscheplepel voor de boerenkool, een
sju-sleefje voor de jus, een onderzetter. ' Je hebt nog een onderzetter nodig voor de kipfilet ' zei Kees in gedachten terwijl hij naar achter liep. Achter was het koud, Kitty had de deur weer eens open laten staan, rillend sloeg Kees de deur dicht, het winterweer met te lange dagen hield maar aan. Hij liep naar de kast en zocht tussen het gereedschap in de gereedschapskist. ' Heb jij de zaag gezien !!!?? '. Een lange stilte, Kitty was blijkbaar niet in de stemming om op onnodige vragen te antwoorden. Ook best dacht Kees en pakte het oude stompe zaagje wat ze van Kitty's vader geërft hadden. In strak tempo liep hij terug naar de kamer, pakte "de kroniek der mensheid" en knielde bij de te korte tafelpoot. ' Daar liggen de onderzetters niet ' zei Kitty kort. Zwijgend legde Kees het boek op de vloer tegen de poot, plaatste de zaag vlak op het boek en bewoog deze een paar keer heen en weer
tegen de poot,genoeg om een krasje te maken in de gebarsten lak. ' Waar ben je nou mee bezig ? ' vroeg Kitty. ' Ik verricht een grootse daad voor deze mens ' grapte Kees. Hij bewoog de zaag nu verwoed heen en weer maar er gebeurde niet bijster veel. Op deze manier ben ik een kwartier bezig dacht Kees en zette wat harder aan. Zijn blik ontmoette die van een man die bij de deur van de bovenburen aanbelde, verplicht glimlachte Kees, de man glimlachte terug. Heerlijk die grote ramen. Hij veranderde de hoek van de zaag waardoor het leek alsof er wat meer houtstof naar de vloer dwarrelde. ' Ik ruik een brandlucht. ' snufte Kitty. ' De tafelpoot ' antwoordde Kees kort. Het zweet liep over zijn voorhoofd, opgeven was geen optie, deze poot diende in één haal gekort te worden. ' Weet je al wat je vanavond wil gaan doen ? ' Kees reageerde niet, ging volledig op in het glijden van de zaag door de minieme snee die in de poot ontstaan was.
We kunnen wel even naar het filmhuis, kijk jij dan even naar wat er draait, want als ik het uitzoek is het toch weer niet goed ' hij stopte met zagen, keek over zijn schouder omhoog en riep ' JA ! Dat is goed ! ' Kitty trok haar wenkbrauwen omhoog, draaide om haar as en marcheerde de kamer uit, de deur met een knal dichtslaand. Boos op zichzelf haalde hij de zaag uit de poot, en ging op de grond zitten. Fijn, jarig ! Hij keek naar de onderkant van de tafel en zag dat de poot met een moer aan het tafelblad vastzat. Ha, natuurlijk, als hij de poot eraf haalde kon hij deze horizontaal op een stoel leggen.

Vlug sprong hij op, uit de keuken kwamen vervaarlijk luide pannen-geluiden, en liep weer naar achter. Hij pakte, zonder vaart te minderen, de waterpomptang, die naast de gereedschapskist lag, en draaide terug richting kamer. Eenmaal in de kamer ging Kees naast de tafel op de grond zitten, zette de bekken van de waterpomptang om de moer en draaide naar links. De moer zat gelukkig niet al te vast en al snel kon hij de poot van de schroefdraad loswrikken. Hij keek om zich heen, pakte één van de stoelen en zette deze zo onder de tafel dat volledig kantelen uitgesloten was. Snel legde hij de poot op de andere stoel, plaatste de zaag ertegen en begon driftig te zagen. Hij kon zo veel meer druk uitoefenen en de stompe zaag begon zowaar in de poot te verdwijnen. Hij betrapte zichzelf op het vrolijk fluiten van "love in an elevator", schuldig dacht hij aan Kitty en stopte daarmee. De poot gaf bijna gewonnen. Buiten zwaaide dezelfde man vrolijk lachend naar hem, 10-hoog wonen dat leek hem toch wel ideaal, of in de middel of fokking nergens, wel lastig met boodschappen.

Met een laatste ruk gaf de poot gewonnen. Tevreden keek Kees naar de zaagsnede, bijna recht. Snel plaatste hij de poot weer over de schroefdraad, draaide de moer een stukje met de hand op de schroefdraad, pakte de waterpomptang, plaatste de bekken weer rond de moer en draaide ditmaal rechtsom totdat deze niet verder kon. Hij pakte "De kroniek van de mensheid" en schoof deze onder de poot. Tevreden stelde hij vast dat de tafel geen millimeter bewoog wanneer hij op het tafelblad duwde. Luid fluitend keek hij naar de tafel, het heelal klopte weer. Hij rook de boerenkool, keerde terug op aarde en liep uit gewoonte naar de TV. Hij drukte op de aan/uit-knop, pakte de afstandsbediening, drukte op de drie en gooide de afstandsbediening met een boogje op het TV-kastje. Hij leunde achterover tegen het raam, het jeugdjournaal was net begonnen, Kitty kwam de kamer binnen met een onderzetter in haar linkerhand.

 

__________________________________________________________________________________________________________

 
terug naar inhoudsopgave
volgende aflevering