entree

 

Aflevering 14    15-01-2007 t/m 21-01-2007

In beweging

'10 maanden ordenen naar de kloten !!! Eindelijk lag alles op zijn plaats, het systeem was bijna perfect, nergens hoefde naar gezocht, alles onder handbereik, prachtige symmetrie in de ordening der dingen.

En nu alles bij mekaar geknikkerd in dozen, want voor systematisch inpakken geen tijd, en hup in het busje, naar Karin, op zolder. En 't gaat nog wel even duren want Groningen is niet de makkelijkste stad om een plekje te vinden.' Een felle steek schoot door Kees zijn hoofd. Krimpend van pijn liet hij zich zakken op de slappe bank en zakte weg.

 

' Wat is er ? ' vroeg Kitty


' Hoofdpijn '


' Hoofdpijn ?            Nu ? '


' Ja, nu.'

' O, dat is lekker ! En nu kun je zeker niks meer doen ?'


'Hoezo ? We ZIJN toch verhuisd ?'

Driftig stampte Kitty naar de keuken om Karin te helpen met de koffie, ' Meneer heeft hoofdpijn en wenst niets meer te doen !!' Karin lachte.

Kees legde een boek over zijn ogen om het licht te dimmen, besloot niet meer te luisteren naar zijn gepieker en zakte weg in een diepe slaap, waarin hij op een perfect geordende wereld verbleef, alleen.

 

 

eindelijk hoef ik niet meer te wachten
het gevoel dat ieder moment gebeld kan worden


nu is het dan zover uw pand wordt
verhuurd en zoals afgesproken
moeten jullie eruit

 

 


we bedanken elkaar voor de zeer prettige samenwerking
ja prettig was het zeker en lang wel bijna een jaar
heerlijk hebben we gewoond met elkaar
vooral veel bekijks

 


 


maar nu eruit
hoe wie wat waar wanneer
met kees is het soms zo lastig kommuniceren
staan we hier tussen alle spullen

 


 
een fan heeft ruimte
we kunnen logeren in een echt huis
maar ja onze etalagedrang is zo groot

 

verandering is vooruitgang
 
eindelijk we gaan vooruit

 

Verdorie in deze doos ligt het ook al niet. Waar is mijn lievelingsjurk nou gebleven?  Grrrr.

Ik voel alweer hoofdpijn opkomen.

Ik wist het ook wel …… zo mooi als het was kon het niet lang blijven.

Zo gaat het steeds…….. net als je denkt dat het leven leuk is wordt er weer abrupt een eind aan gemaakt.

En zo plotseling…! …..

Op zo’n korte termijn kunnen we toch nooit iets anders vinden stotterde Kees nog toen hij van de week te horen kreeg dat we eruit moeten.  En Kitty ! die raakte zelfs helemaal in paniek en gilde luid door het hele huis “Waar moeten we heen?”  De buren kwamen van schrik even polshoogte nemen.

Scheurrrrrrrrrrrrr…. Verdorie, waar is ie nou ?

Wat een puinzooi!

Aan Kees en Kitty heb ik ook helemaal niks. Hoewel ze allebei vandaag de broek aan hebben is geen van tweeën echt doortastend bezig. Ze staan buiten op de stoep elkaar maar wat glazig aan te kijken en te wachten totdat de ander zegt hoe we het gaan aanpakken ….. en in de tussentijd gebeurt er niks.

Als ik nou zelf niet zo van die zwakke enkels had zou ik het klusje wel even klaren, maar ja!

Tis maar goed dat Gita, Bernhard en Karin ons helpen anders staan we hier volgende week nog en dat is nu juist niet de bedoeling.

En nu …..Temo ………nu moeten we wachten op het verhuisbusje. We blijven zolang logeren bij Karin maar die zit ook niet echt te wachten op nog 3 logé’s nu ze er al één heeft. En trouwens ze moet zowiezo zelf ook binnenkort verhuizen. Dus ik hoop dat we snel een nieuw plekje vinden.

Gelukkig ben jij er nog….. en wie weet is het bij karin wel heel erg leuk !

Oh kijk, daar is het busje!

Wat een kleine, daar passen onze spullen toch nooit in!

Kitty, wat doe je ?????? je gaat toch niet aan ?????? ………… Nee!!! Blijf van mijn ventieltje !

vorige aflevering terug naar inhoudsopgave volgende aflevering